Haakblog 39 – een gestreepte golfjesdeken

Haakblog 39 – een gestreepte golfjesdeken

Haakblog-gestreepte-golfjesdeken-2Is het een beetje herkenbaar dat je als haakaholic (haakverslaafde) elke gelegenheid aangrijpt om weer iets nieuws te haken? Ik hoop het, anders ben ik een beetje raar. Bij mij werkt het in ieder geval wel zo. Twee jaar geleden kondigde onze oudste aan dat hij op kamers ging. O, help! Helemaal niet leuk. Voor hem wel, maar niet voor mij. Wat moest ik doen om hier aan te wennen? Ik kon hem toch niet missen?

Haakblog-gestreepte-golfjesdeken-4Gelukkig bestaat er dan zoiets als haken (nietwaar?) en samen met zoonlief bedacht ik leuke kleuren voor zijn kamer. We kochten mooie dekbedovertrekken, bestelden gordijnen en stijlden samen zijn nieuwe onderkomen. En wat begin je dan als student zonder gehaakte deken van je moeder! Helemaal niets natuurlijk. Hoewel ik wel moest beloven dat het geen duffe deken werd, maar een stoere versie. Een gehaakte deken is immers niet meer van deze tijd (volgens zoonlief), maar minzaam werd toegestaan dat ik een exemplaar voor hem haakte. Tegenstribbelen had toch geen zin (haha!)
Haakblog-gestreepte-golfjesdeken
Daarom sloeg ik aan de haak. Al mijn liefde, gedachtenspinsels en ook een beetje weemoed (om dat wat was geweest en nooit meer terug kwam, snik!), haakte ik in de golfjesdeken. Natuurlijk had ik mijn favoriete garen gekozen: Stylecraft Special DK. De kleuren Black, White, Empire, Grass Green, Green, Aster en Plum moesten het worden. Die stonden mooi bij de rest van zijn inrichting en waren ook stoer.

Haakblog-gestreepte-golfjesdeken-3Het haakte heerlijk weg (1 vaste, 2 stokjes en dan 2 steken overslaan) en het was bijna therapeutisch. Ik kon heerlijk mijmeren tijdens het haken. Als rand koos ik voor de Candy Cane border. Niet echt heel handig om te haken (telkens draaien je draden), maar het is wel mijn favoriete rand. Het resultaat is altijd zo grappig. Toen de deken klaar was, mocht hij mee met onze student. Hij was er oprecht blij mee en ook nu (bijna twee jaar later) ligt de deken nog dagelijks op bed. De gedachte dat mijn deken (met al mijn liefde erin) daar ligt, maakt het eigenlijk makkelijker om hem (steekje voor steekje) los te laten. Als hij mij dan mist, heeft ie in ieder geval zijn deken nog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

PRIVACYVERKLARING