Haakblog 46: een granny square deken

Haakblog 46: een granny square deken

granny square deken, haken, gehaakt, deken

Haakblog 46: een granny square deken. Ik ga verder met de dekens.

Wist je het al? Het is granny square day. Super dat deze mooie vorm van haken in het zonnetje wordt gezet vandaag. En dit is meteen een mooie gelegenheid om je te vertellen over mijn granny square deken. Het is de mooiste vorm van haken die ik ken: haken om weg te geven. Ook mijn meest recente granny squaredeken kreeg een andere bestemming dan mijn huiskamer. Vandaag, op granny square day, leek het me een mooie gelegenheid om hem te showen. Deze is naar een jonge vrouw gegaan die de diagnose kanker had gekregen. Ik zeg had, want ze is inmiddels overleden. Ze heeft helaas maar één week van mijn deken kunnen genieten. Toch geloof ik dat alle liefde en tijd die ik erin heb gestopt niet vergeefs zijn geweest.

granny square deken, haken, gehaakt

Haakblog 46: een granny square deken

Het bijzondere was dat toen ik haar rouwkaart onder ogen kreeg, er een foto op stond van een schilderij wat zij ooit maakte. En dat op dit schilderij dezelfde kleuren terugkwamen die ik in mijn deken heb gebruikt, zonder dat ik dit wist. Dat voelde echt speciaal en daardoor wist ik dat deze deken de juiste bestemming had gevonden. Dan weet je gewoon zeker dat het goed is dat ik de deken aan haar gaf.

granny square deken, haken, gehaakt, dekenOok dit keer haakte ik elf rijen van 8 blokken, totaal dus 88 blokken. Ik haakte met restjes van Stylecraft Special DK. Ik heb al eerder twee dekens weggegeven en die hadden dezelfde afmeting. Ik heb wel besloten dat ik de volgende keer elf rijen van 9 blokken maak, omdat dan het dekentje net iets breder wordt. Nu was hij net geen meter breed. Bovendien vind ik 99 een mooi getal (9×11). Alle grannyies verbond ik met zwart met de join-as-you-go-methode en aan de buitenkant haakte ik felle kleurtjes om een vrolijk resultaat te krijgen. Ik was bang dat de deken te somber zou worden door al dat zwart. Toch was dat juist helemaal niet zo. Als ik even een beetje melancholisch mag zijn: dit gebeurt in het leven ook vaak. Zonder zwart zien we het licht minder goed.

Afijn, terug naar de deken. De laatste rij was weer zwart en op de hoeken bevestigde ik kwasten. Als ik jullie nog een tip mag geven: als je de randen met een halve of hele maat kleiner haakt, gaat ie niet golven en heb je een mooi strak resultaat! En dat wil je natuurlijk, vooral al je hem weggeef. Voor mezelf knijp ik weleens een oogje dicht, maar voor een ander moet ie eigenlijk perfect zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Designed by Portugalore | Privacyverklaring Actually Annet