Opruimgevaar!

Opruimgevaar!

De opruimstorm in huize Bal is nog steeds niet gaan liggen, dus opgepast. Wil je niet aangestoken worden, lees dan maar niet verder. De kledingcontainer en kringloopshop worden nog immer voorzien van nieuwe voorraad. Ook de buren, vrienden en familie genieten mee van deze Marie Kondo-manie. Ben je een rommelkont? Dan kan ik je dus echt adviseren om geen series op Netflix te kijken die met opruimen te maken hebben, zoals Consumed en Tidying Up with Marie Kondo. Of je moet er immuun voor zijn. Ik dus niet. Het is zelfs besmettelijk; ik heb al diverse mensen aangestoken met het opruimvirus.

Het begon allemaal met mijn kastenwissel. Heb je mijn blog hierover gelezen? Hier is de link: https://www.actuallyannet.nl/een-kastenwissel/. Als je geïnspireerd wilt worden om ook aan de slag te gaan, zeg ik: lees. Vind je het allemaal wel prima of ben je niet bewaarziek zoals ik, dan kun je hem rustig overslaan. Afijn, toen die wissel achter de rug was, heb ik de andere kast in de huiskamer aan een grondige wat-kan-er-weg-inspectie onderworpen. En jawel, ook hier kon het een en ander verdwijnen. De spullen die we echt gebruiken en waar ik gelukkig van word (Spark Joy, zie Marie Kondo), mochten blijven. Ik zou ik niet zijn, als er niet ook een paar spulletjes bleven waar ik sentimentele waarde aan hecht. Voorbeeldje: de Koninginnedagbekers van jaren her (je doet er niets mee, maar je gooit ze ook niet weg) en souvenirs uit andere landen. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen deze richting recshop te laten verdwijnen.

Toch leverde deze actie alweer een bijna lege plank op! Ik moet mezelf beheersen deze niet opnieuw te vullen met spullen, maar te genieten van het lege. Dat dit niet lang gaat duren, weet ik nu al, maar oké, het was even leeg. De storm was toen nog niet gaan liggen, nog lang niet. Intussen heb ik mijn kledingkast ontruimd en weer ingericht (ook dat was een hele dappere actie, want ik heb heel veel). Ook mijn nachtkastje, hobby-kast(en), hobby-dozen en zelfs mijn borduurvoorraad (van jaren her) ontsprong de opruimdans niet. Ik kwam echt de gekste dingen tegen, waarvan ik niet eens meer wist dat ik ze nog had bewaard. Die konden in ieder geval weg. Ik heb diverse mensen blij kunnen malen met mijn spullen. Dat geeft een goed gevoel.

Het resultaat? Allereerst schaam ik me een beetje, omdat ik zoveel heb. Niet normaal. Ten tweede ben ik blij om anderen blij te kunnen maken met spullen die ik los kon laten. (Voorbeeld: Buurjongen kreeg een tas vol Donald Ducks: wauw, ik heb wel 100 jaar nodig om alles te lezen.) Ten derde heb ik nu een huis vol spullen (dat nog wel, no worries), maar nu opgeruimd, gecategoriseerd en happy. Ben wel een beetje klaar met mijn opruimwoede en hoop eigenlijk wel dat de storm nu gaat liggen. Kan ik eindelijk weer eens iets nuttigs gaan doen, haha!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

PRIVACYVERKLARING